Kaz dağlarına trekking yapmak istiyorsanız eğer, bu nokta çıkış noktanız olacak. Kaz dağlarından denize inen çok sayıda çaydan biri Mıhlıçay.

Selton tesislerinin yanından içeri giren stabilize yol 5 km kadar aracınızla ilerlemenize imkan sağlıyor. Ama ondan sonrası patika ve yürümek gerekiyor. Patika yol önce Başdeğirmen mıntıkasına getiriyor. Rumlardan kalma bir değirmen restore edilmiş. Değirmen taşları ve su yolları olduğu gibi duruyor. Değirmen hakkında bekçisinden bilgi alabilirsiniz.

Altınoluk - Edremit karayolunun 20. km’sinden sola, dağa doğru Zeytinli Köyü sapağından giriyorsunuz ve köy çıkışındaki dar köprüden hemen sonra Beyoba köyüne ulaşıyorsunuz, Beyoba köyünün girişinden sola inen toprak yolu izlerseniz 2 km sonra piknik alanına varabiliryorsunuz.
Piknik alanında birşeyler yiyip içebileceğiniz bir tesis var.  Ama daha cazip olanı, şelaleden yukarı doğru dere boyu ilerlediğinizde yöresel yiyecekler ve mevsimine göre meyva sebze  satan köylülere rastlayabiliyorsunuz.

Sutüven Şelalesi, Sarıkız yaylasından doğan, Kızılkeçeli çayı üzerinde. Şelalenin ismi Sutüven, tüvleyen yani sıçrayan su anlamına geliyor. Kimilerine göre adını şair Mustafa Seyit Sutüven'den almış, kimilerine göre de şair soyismini, burası için yazdığı şiir nedeniyle şelaleden almış.  Doğrusunu bilen varsa lütfen beni aydınlatınız.

Bir kayadan duman duman,
Oniki metre atlayan,
Dağ kokusuyla yüklü su.
Boşluğa fırlayınca saç,
Düştüğü yerde üç kulaç
Mavi su, ak köpüklü su.

Mustafa Seyit Sutüven

Tahtakuşlar Köyü ve Kazdağı Türkmenleri: Oğuz boylarından biri olan 'Ağaç Eri'ler, 13. yüzyılda Moğol baskısından kaçarak Hazar Denizi'nin kuzeyine göç etmişler. Önce Horasan'a, ardından Irak'a uzanan bu göç öyküsü, Toroslar'a kadar devam etmiş. Tahta işlemedeki ustalıkları nedeniyle, onlara "Tahtacı Türkmenleri", kısaca "Tahtacılar" denmiş. Fatih Sultan Mehmed, İstanbul'u almayı kafasına koyduğu zaman, kullanacağı gemi ve kızakların kerestelerinin İda Dağı'ndaki ağaçlardan işlenmesini emretmiş. İşin 'erbabları'nın Toroslar'da yaşadıkları anlaşılınca, Tahtacı Türkmenleri'ne yeni bir göç yolu gözükmüş. Padişahın fermanı üzerine develerini yükleyip İda'nın yolunu tutan Tahtacılar, burada Midilli isyanlarını bastırmada da kullanılan 67 adet geminin yanı sıra, birçok ahşap malzeme de yapmışlar. Fetih sonrasında yöreyi terk etmeyip, Türkmen geleneklerini sürdüren köyler kurmuşlar.
Kaz Dağı'nın görkemli ağaçları büyük yangınlar geçirmeden önce, yörede av hayvanlarının bolluğu anlatılır. 1860'larda yerleşik düzene geçen Türkmenler, bu yüzden kurdukları köylerden birine "Kuşlar Bayırı" demişler. 1948'de, köyün adını, alın teri döktükleri ağaçlara ve geleneklerine saygıyla, "Tahtakuşlar" olarak değiştirmişler.

Altınoluk'tan Akçay'a doğru giderken, yolun 15. km.sinden (Akçay’a 5 km. kala) sola sapıp iki kilometre asfalt bir yol ile Tahtakuşlar Köyü'ne ulaşılıyor. Edremit Körfezi'nin mavisi ile sırtını yasladığı dağların yeşilinin içine saklanmış bir inci beyazlığındaki evleri ile ilk görenleri büyülüyor, Tahtakuşlar.



Mütevazi bir köylü aile tarafından kültür ve sanat merkezi haline getirilen Tahtakuşlar köyü, Edremit'e 17 Km, Akçay'a 5 Km, Balıkesir - Çanakkale E-24 Karayoluna 2 Km uzaklıkta asfalt yolla bağlı, doğal güzellikler içinde kurulmuş, 130 haneli ve 600 nüfuslu şirin bir köydür.

Köyde 1991 yılında açılan Türkiye'nin ilk ÖZEL ETNOGRAFYA GALERİSİ ile 1992 yılında açılan ve Türkiye'de ilk kez bir köyde kurulan sanat galerisi bulunmaktadır. Etnografya galerisinde Orta Asya’dan Türkiye'ye göç eden Konar - Göçer Türk Boylarının ilginç ve özgün kültür varlıkları, giyim, ev eşyaları, aletleri, halıları ve çadırları, sanat galerisinde ise her tür sanaf yapıtları yıl boyunca sergilenmektedir.

Tatilinizi unutulmaz anılarla değerlendirmek istiyorsanız, Uluslararası bir ün ve nitelik kazanan bu galeriye uğrayın. Burada Konar - Göçer Türk boylarının öz kültürünü tanıma fırsatı bulacaksınız.

Güre yakınlarındaki Ağlayan Şelale doğa tutkunları için görülmesi gereken bir yer. Şelale dediysek öyle devasa  birşey hayal etmeyin. Buz gibi soğuk suyunda yürüyüp ulaşacağınız ağlayan şelale yaz günlerinin kavurucu sıcaklarında sizi serinletecektir. Yakınlarında bulunan camping imkanı çadırlarını sırtlarında taşıyan gezginleri bekliyor. Huzur ve oksijen dolu zamanlar geçirmek istiyorsanız mutlaka gidip görmelisiniz. Üstelik o bölgeye gittiğinizde ziyaret etmeniz gereken pek çok yer olduğunu unutmamalısınız. Planlamanızı doğru yapıp unutulmaz bir tatil yaşayabilirsiniz. Özellikle büyük şehirlerin gürültüsünden bunalmış olanlar ağlayan şelalenin sesine kulak versinler. Dinlendiğinizi hissedeceksiniz.

Adatepe köy mezarlığının binbir yeşilli selvilerini ardınızda bırakıp Zeus Sunağı’nın bulunduğu tepeye çıktığınızda önünüze bakmaya doyulmayan bir manzara çıkıyor; kıyısındaki köylerden dört mevsim dumanlar yükselen Edremit Körfezi, Ayvalık civarındaki adalar ve bütün baştan çıkarıcılığıyla Midilli. Dağlardan gelen yaban mersinlerinin, keçiboynuzlarının, taze limon kekiklerinin ve adaçayının kokusu Ege’den gelen meltemle harmanlanıyor.

Buradan bakıldığında zeytinlikler uçsuz bucaksızmış gibi geliyor insana. Gerçekten de son yıllarda her ne kadar tatil evleri yapmak için kooperatifler tarafından barbarca yağmalansa da dünyanın belki de en eski zeytinlikleri en doğal haliyle hala bu bölgede. Zeus Sunağı'na giden yolda, güzel manzaralı bir çay bahçesi var. Zaten kafenin sloganı "deniz manzara, doğal klima." Günbatımını Adatepe'den izlemek ayrı bir keyif veriyor insana.

Adatepe Köyü’nün hemen yanı başında bulunan dev kaya kütlesi, Truva’yı gün yüzüne çıkartan Alman maceraperest Heinrich Sehlineman ve arkeoloj Judeich tarafından İda Zeus Altarı (sunağı) olarak tanımlanmış. Taş duvarlarla örülen küçük bir oda kadar olan; içinde su bulunan sarnıç, halk arasında Zeus Mağarası olarak biliniyor. Sarnıca inen taş merdiven, günümüzde yıkılmış durumda.
Zeus Altarı'nın yanında Çanakkale Savaşı'na katılan Erdem Dede Yatırı da bulunmakta. Homeros, İlyada'sında; İda (Kaz) Dağı'ndaki Altar'dan şöyle bahsediyor: "Uçup giden tunç ayaklı, altın yeleli atların sırtında vardılar, canavarın anası, kaynağı bol İda 'ya, Gargaran' daydı Zeus'un tapınağı, kokulu sunağı. İnsanları, tanrıların babası durdurdu, atları çözüp sürekli bir dumanla, koyu bir dumanla göz kamaştıran çalımıyla oturup dağın doruğuna, Troia'yı , Akalılar’ın gemilerini süzdü."